Monika Taubitz (ur. 2 września 1937 we Wrocławiu) – niemiecka poetka i pisarka, związana także ze Śląskiem i ziemią kłodzką.

Urodziła się we Wrocławiu, jej rodzina ze strony ojca wywodzi się z ziemi kłodzkiej. Ostatni rok wojny spędziła w Żelaźnie, co później opisała jako pisarka.

W 1946, po wysiedleniu do Niemiec, trafiła do Nordenham (Dolna Saksonia), a w 1951 w region Allgäu. Po studiach pracowała jako nauczycielka języka niemieckiego. Od 1965 mieszka w Meersburgu nad Jeziorem Bodeńskim.

Jest autorką licznych powieści, opowiadań, esejów i słuchowisk. Laureatka wielu uznanych nagród literackich m.in.: im. Eichendorffa, im. Andreasa Gryphiusa, .

W latach 1996–2011 pełniła funkcję przewodniczącej ugrupowania pisarzy i artystów Wangener Kreis – „Gesellschaft für Literatur und Kunst des Ostens e. V.” ( – „Stowarzyszenie Literatury i Sztuki Wschodu”) w Wangen im Allgäu.

Życiorys Pierwsze lata życia spędziła w Borowie koło Strzelina, po śmierci ojca zamieszkała z matką u jej rodziny we Wrocławiu, skąd w obawie przed bombardowaniami przeniosły się w 1944 do dziadka ze strony ojca, do Żelazna na ziemi kłodzkiej.