Po powrocie z zesłania mieszkał we Włodzimierzu nad Klaźmą, jednak już w 1929 znalazł się ponownie w łagrze, a od 1933 na zesłaniu. W tym okresie złożył zakonne śluby wielkiej schimy, przyjmując imię Daniel na cześć Daniela Moskiewskiego. Był jednym z najradykalniejszych krytyków działalności locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego SergiuszaD. Pospielovsky, The Russian Church under the Soviet Regime 1917–1982, New York 1984, , s. 156., chociaż istnieją źródła, że przed śmiercią pogodził się z nim.
W 1933 został aresztowany po raz kolejny, pod zarzutem przynależności do monarchistycznej Partii Odrodzenia Rosji, za co został skazany na trzyletnią zsyłkę do Ust-Sysolska w republice Komi. W 1935 zesłanie zostało przedłużone o kolejne trzy lata. W 1937 został aresztowany w Syktywkarze, skazany na śmierć i rozstrzelany za przynależność do „Bractwa Daniłowskiego”.
Przypisy
Bibliografia Феодор (Поздеевский)
Kategoria:Urodzeni w 1876 Kategoria:Zmarli w 1937 Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Zakonnicy Monasteru Daniłowskiego Kategoria:Więźniowie radzieckich więzień Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Biskupi permscy Kategoria:Antysergianie Kategoria:Absolwenci Kazańskiej Akademii Duchownej Kategoria:Eparchia moskiewska Kategoria:Ofiary prześladowań antyprawosławnych w Związku Radzieckim Kategoria:Więźniowie Butyrek Kategoria:Rektorzy Moskiewskiej Akademii Duchownej