Występują różne podejścia: Pascal unika tych problemów nie dopuszczając tego typu konstrukcji, natomiast języki obiektowe wysokiego poziomu, takie jak C++ czy Java zawierają odpowiednie mechanizmy (RAII lub odśmiecanie pamięci) mające na celu ułatwienie pracy programiście.
Kent Beck, Martin Fowler wraz ze współautorami swoich książek na temat refaktoryzacji stwierdzają, że mocno zagnieżdżone bloki instrukcji warunkowych mogą być trudniejsze w zrozumieniu niż bardziej spłaszczona struktura z wieloma punktami wyjścia.
Herb Sutter i Andrei Alexandrescu również stwierdzają, że zasada pojedynczego wyjścia nie ma zastosowania w C++, jest tak za sprawą obsługi wyjątków i destruktorów, przez co każda funkcja może mieć wiele niejawnych punktów wyjścia.
Odmienne zdanie wyraża natomiast Bertrand Meyer, który w 2009 opisał break i continue jako „stare goto w owczej skórze” i mocno odradzał ich użycie.
Obsługa wyjątków Badacze spierają się co do użycia wyjątków w kontekście programowania strukturalnego, jako że łamią one zasadę pojedynczego wyjścia.