Cechy charakterystyczne Struktury kontrolne Podstawowe struktury kontrolne jakie wymienia twierdzenie o programowaniu strukturalnym, z których możliwe jest zbudowanie dowolnego programu to: Sekwencja – wykonanie ciągu kolejnych instrukcji Wybór – w zależności od wartości predykatu wykonywana jest odpowiednia instrukcja. W językach programowania zazwyczaj reprezentowana przez słowa kluczowe if..then..else. Iteracja – wykonywanie instrukcji póki spełniony jest jakiś warunek. Reprezentowana w różnych wariantach jako pętle oznaczane między innymi przez: while, repeat, for lub do..until. Każda ze struktur kontrolnych może być też rozumiana jako pojedyncza instrukcja. Według pierwotnych założeń struktury kontrolne powinny posiadać jedno wejście i jedno wyjście.
Podprogramy Podprogramy pozwalają na wydzielenie pewnej grupy instrukcji i traktowania ich jako pojedynczej operacji, są dodatkowo mechanizmem abstrakcji.
Bloki W językach programowania bloki odpowiadają sekwencjom instrukcji, umożliwiając budowanie programu przez komponowanie struktur kontrolnych – w miejscu, w którym umieścimy blok z instrukcjami jest on traktowany jak pojedyncza instrukcja.