Dijkstra proponuje też odpowiednie ograniczenia na struktury kontrolne, jak na przykład Instrukcja opuszczenia, tak by dalej pozwalały na odpowiednią analizę, jeśli zestaw podstawowych instrukcji okazałby się zbyt ograniczający.
Jednym z pierwszych dużych komercyjnych projektów wykorzystujących programowanie strukturalne, który odniósł duży sukces było wykonane przez Harlana Millsa z IBM systemu indeksującego zbierane informacje dla New York Times.
Mimo kolejnych sukcesów związanych z aplikacją technik programowania strukturalnego, jak i rozwojowi teorii jej poświęconej, spora liczba programistów wciąż opierała się ograniczeniu lub wyeliminowaniu instrukcji goto z użycia. Donald Knuth w 1974 roku opublikował pracę Structured Programming with GoTo Statements, w której opisywał sytuacje gdzie użycie skoku upraszcza rozwiązanie bez wpływu na trudność w jego analizie.
W roku 1987 na łamach Communications of the ACM po liście Franka Rubina „GOTO Considered Harmful” Considered Harmful na nowo rozgorzała dyskusja dotycząca słuszności użycia goto, zarówno z głosami poparcia dla Rubina i użycia skoków, jak i mocnymi głosami przeciwko (razem z tytułami, stopniowo zawierającymi w coraz większej liczbie frazę „Considered Harmful”). Rubin twierdził: