20 Dywizja Pancerna (ros. 20-я танковая дивизия) – radziecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej.
Historia Dywizja została sformowana w lipcu 1940 roku w ramach tworzonego 9 Korpusu Zmechanizowanego w Kijowskim Specjalnym Okręgu Wojskowym, stacjonowała w Szepietowce.
W chwili ataku Niemiec na ZSRR posiadała zaledwie 36 czołgów (25 – BT-5, 5 – BT-7 i 6 – T-26) i wieczorem 22 czerwca 1941 rozpoczęła marsz w kierunku Łucka. Wchodziła w skład 9 Korpusu Zmechanizowanego w 10 Armii Frontu Zachodniego.
W dniu 24 czerwca w Klewaniu zaatakowała niemiecką 13 Dywizję Piechoty (zmotoryzowanej) i w czasie tych walk straciła wszystkie czołgi, wypierając jednak wojska niemieckie z miasta.
26 czerwca wzięła udział w kontrnatarciu w rejonie Dubna w ramach 9 Korpusu Zmechanizowanego przeciwko wojskom 13 Dywizji Pancernej i 299 Dywizji Piechoty. W związku z zagrożeniem otoczenia wycofała się w kierunku Klewania. Do 30 czerwca broniła się przed atakami 14 Dywizji Pancernej i 25 Dywizji Piechoty (zmot.) najpierw na linii rzeki Horyń, a następnie miasta Klewań.