Nikołaj Płatonowicz Zarubajew (ros. Никола́й Плато́нович Заруба́ев; ur. 1843, zm. w Kisłowodsku) – generał adiutant, generał piechoty Imperium Rosyjskiego, uczestnik wojny rosyjsko-japońskiej 1904-1905.
Życiorys Uczył się Michajłowskim Korpusie Kadetów w Woroneżu. Ukończył Konstantynowską Szkołę Oficerską. Oficer z 1863 w Grenadierskim pułku Gwardii Cesarskiej. Po ukończeniu w 1870, Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego służył jako przedstawiciel Sztabu Generalnego w sztabach Zachodniego wschodnio Syberyjskiego Okręgu Wojskowego. Od 1875 dowódca pułku. Był szefem sztabu wojsk województwa Akmolinskiego. W 1877 szef sztabu 7 Dywizji Kawalerii, a w latach 1885–1890 dowódca 133 Syneropolskiego pułku piechoty. W 1890 został awansowany do stopnia generała-majora i dowódca 2 Brygady Piechoty w 13 Dywizji Piechoty, w 1891 szef sztabu 6 Korpusu Armijnego, w 1898 szef sztabu Omskiego Okręgu Wojskowego. W 1899 awansował do stopnia generała lejtnanta.