W czasie wojny 1904–1905 gen. Zarubajew wyróżniał się spośród innych generałów tej kampanii tym, że nie odbierał inicjatywy podwładnym, jego rozkazy były krótkie i konkretne, nie wtrącał się do spraw drobnych, spokojnie zachowywał się i śledził tok zdarzeń z których wyciągał wnioski. Cieszył się wielką popularnością wśród podwładnych i szacunkiem wśród przełożonych.

Po zakończeniu wojny 1904–1905 jednostki IV Korpusu były rozformowane. W 1905 roku Zarubajew został asystentem naczelnego dowódcy Jego Imperatorskiej Wysokości Wojsk Gwardii i dowódcy Petersburskiego Okręgu Wojskowego, a od 31 grudnia także stałym członkiem Rady Obrony Państwa. W latach 1906–1909 był generalnym inspektorem piechoty. Powierzono mu przewodnictwo komisji ds. opracowania nowych metod szkolenia oficerów. 24 grudnia. 1909 został dowódcą Odeskiego Okręgu Wojskowego. Zmarł w Kisłowodzku w dniu 10 czerwca 1912.

Bibliografia W. F. Nowicki, Wojennaja Encyklopedia wyd. SPb t. 10.

Kategoria:Generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-japońskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (Imperium