Mafrian, właściwie mafrian i katolikos Wschodu (syr. ܡܦܪܝܢܐ mafriono „konsekrator”) – godność kościelna specyficzna dla Kościoła jakobickiego; metropolita o specyficznej, bardzo szerokiej jurysdykcji, równej jurysdykcji patriarszej, zwany też katolikosem.
O powstaniu instytucji mafriana zadecydowały specyficzne warunki, w których działał Kościół jakobicki. Okresem, w którym Kościół jakobicki kształtował swoje podstawy organizacyjne, był VI wiek. W tym czasie Kościół ten posiadał wiernych i organizację po obu stronach granicy bizantyjsko-perskiej. Ze względu na wrogość obu tych imperiów granica była praktycznie nieprzekraczalna, wskutek czego jakobicki patriarcha Antiochii miał duże trudności w wykonywaniu swej jurysdykcji w Persji. Ponadto podległość perskiego kościoła jakobickiego patriarsze rezydującemu pod władzą Bizancjum ściągała na perskich jakobitów ciągłe (tu akurat z całą pewnością bezpodstawne) podejrzenia o sprzyjanie Bizancjum.