Historia thumb|300px|A.Rozenbaum i Bracia Żemciużnyje na koncercie w Kursku Korzeni współczesnego szansona należy szukać wśród dawnych pieśni więziennych i galerniczych XVI–IX w. oraz muzyki kontestatorów, buntujących się wobec istniejących norm życia. Na przełomie wieków XIX i XX francuskie piosenki o lekkim charakterze (szansonetki) przeniknęły do rosyjskiej kultury, gdzie uległy asymilacji przejmując elementy rosyjskich piosenek folkowych, muzyki przedmieścia romansów cygańskich, piosenek petersburskich i odeskich kuplecistów, muzyki biesiadnej i piosenek świata przestępczego. Od lat 30. XX wieku szanson był zakazany i rozwijał się „w podziemiu” oraz w środowisku rosyjskich emigrantów. Dopiero w roku 1957, kiedy to w Moskwie, na Ogólnowiatowym Festiwalu Młodzieży i Studentów swoje piosenki zaśpiewał Yves Montand, światowy szanson wszedł na rosyjską estradę. Pojawili się tacy wykonawcy, jak Mark Bernes, i Żan Tatljan, bardowie Jewgienij Agranowicz, Aleksandr Galicz i Wadimir Wysockij, Julij Kim, Aleksandr Gorodnickij, Aleksandr Dułow i inni;