Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk (bez 2. batalionu) wchodził w skład 57 Brygady Piechoty w Terezinie należącej do 29 Dywizji Piechoty, natomiast 2. batalion wchodził w skład 10 Brygady Górskiej należącej do 48 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku 80% – NiemcyInfanterie-Regimenter 1 – 102 as at July 1914.. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swoje dwa bataliony nowo formowanemu 137 pułkowi piechoty. Jednocześnie pułk przyjął w bezpośrednie podporządkowanie jeden batalion z 73 pułku piechoty. Ten ostatni przemianowano na II batalion.