Metoda węgierska – algorytm pozwalający rozwiązać problem przypisania w czasie wielomianowym. Została ona dopracowana oraz opublikowana przez Harolda Kuhna w roku 1955. Została ona nazwana „metodą węgierską” z uwagi na fakt, że została ona wyprowadzona na podstawie wcześniejszych prac dwóch węgierskich matematyków: Dénesa Kőniga i Jenő Egerváry'ego.
W roku 1957 profesor matematyki James Raymond Munkres zauważył, że algorytm węgierski jest silnie wielomianowy. Od tamtej pory metoda węgierska jest również znana jako algorytm Kuhna-Munkersa.
Opis algorytmu Założenie: mamy 'N' zadań do wykonania oraz 'N' maszyn, które mogą wykonywać zadania
Dane przedstawiamy w postaci macierzy N×N takiej, że indeksami wierszy będą np. maszyny a kolumn zadania. Każda maszyna będzie posiadała swój indywidualny koszt wykonania danego zadania.
Posiadając tak zdefiniowaną macierz możemy przystąpić do wykonywania algorytmu
Krok 1: Dla każdego wiersza odejmujemy od niego jego minimum Krok 2: Dla każdej kolumny odejmujemy od niej jej minimum Krok 3: Zakreślamy wszystkie 'zera' występujące w macierzy jak najmniejszą liczbą linii.