Przyczyny wojny Konflikt ateńsko-spartański rozpoczął się od maleńkiej kolonii Korkyry – Epidamnos. Było to miasto założone przez kolonistów z Korkyry na wybrzeżu iliryjskim, w północno-zachodniej Grecji, dzisiejsze albańskie miasto Durres. Od początku istnienia musiało ono walczyć z sąsiednimi barbarzyńskimi plemionami iliryjskimi, głównie z Taulantami. Słabość militarna spotęgowana została konfliktem wewnętrznym między arystokracją a biedotą. Po tym, jak 437 p.n.e. lud wypędził z miasta bogaczy, zawarli oni sojusz z Taulantami i wraz z nimi rozpoczęli oblężenie miasta. Epidamnos został odcięty od reszty Hellady zarówno z lądu, jak i z morza. Posłowie epidamnijscy udali się z prośbą do swej metropolii Korkyry, błagając o jak najszybszą odsiecz lub chociażby mediację między nimi a arystokracją. Korkyra jednak nie zamierzała angażować się zbrojnie w Ilirii. Nie mając wyjścia, poprosili o pomoc wyrocznię delficką i za jej radą wysłali poselstwo do Koryntu, drugiej swej metropolii. Korynt ochoczo pospieszył z odsieczą, uważając Epidamnos również za swoją kolonię, jednocześnie chcąc zademonstrować Korkyrze, która, również będąc ich kolonią, nie oddawała mu należnego prawem szacunku. Korynt w owym czasie znacznie podupadł, jednak nadal mieścił się wśród greckich mocarstw średniej wielkości, z 15 tys.