Pułk marszowy Podolskiej Brygady Kawalerii – oddział kawalerii Wojska Polskiego improwizowany w czasie kampanii wrześniowej.
Formowanie 13 września 1939, w związku z niekorzystnym rozwojem sytuacji na froncie, generał brygady Władysław Langner nakazał swojemu zastępcy, generałowi brygady Maksymilianowi Milan-Kamskiemu organizację obrony linii Dniestru, wykorzystując do tego celu znajdujące się na terenie Okręgu Korpusu Nr VI ośrodki zapasowe.
14 września o godz.8.00 do Stanisławowa przybył dowódca Grupy „Dniestr” gen. Milan-Kamski po przeprowadzeniu inspekcji garnizonu w Stanisławowie o godz.10.30 rozkazał dowódcy OZ Podolskiej BK sformowanie pułku kawalerii, którego zadaniem miało być zabezpieczenie mostów na Dniestrze w rejonie Żurawno, Żydaczów. 14 września 1939, w Ośrodku Zapasowym Podolskiej Brygady Kawalerii w Stanisławowie, został zorganizowany pułk kawalerii, na czele którego stanął zastępca dowódcy ośrodka podpułkownik Włodzimierz Gilewski. Pułk składał się z dowództwa pułku, szwadronu gospodarczego, 4 szwadronów liniowych, plutonów: kolarzy i ckm. Szwadrony były uzbrojone tylko w karabinki i szable. Do broni zespołowej w pułku należały tylko 2 rkm i 4 ckm. Pułk liczył 25 oficerów, 15 podchorążych, 100 podoficerów i 350 szeregowców. Łącznie 490 żołnierzy.