EV – skrót od ang. exposure value (pl. wartość ekspozycji) – w fotografii, nazwa jednostki miary oraz skali ekspozycji fotograficznej.
EV jest skalą logarytmiczną, a jej wartości mogą być (przy niskim natężeniu oświetlenia) ujemne. Koncepcja skali EV została opracowana w Niemczech w latach pięćdziesiątych XX w.
Punkt zerowy w skali EV odpowiada takiemu natężeniu oświetlenia, które spowoduje właściwe naświetlenie matrycy światłoczułej, lub tradycyjnego materiału światłoczułego o czułości ISO=100 przy ekspozycji trwającej 1 sekundę i liczbie przysłony równej f/1.
Zwiększenie ekspozycji o 1 (stopień) EV powoduje podwojenie ilości światła docierającego do matrycy światłoczułej aparatu (analogicznie: zmniejszenie ekspozycji o 1 EV powoduje zmniejszenie o połowę ilości światła docierającego do elementu światłoczułego aparatu fotograficznego).
Natężenie oświetlenia wyrażone w EV można przeliczyć na luksy według wzoru: luks = 2,5 x 2EV (gdzie: luks - natężenie oświetlenia wyrażone w luksach, EV - natężenie oświetlenia wyrażone w stopniach EV;