Latopis Hustyński – anonimowa kronika ruska powstała około 1670 r. Zachowała się w dziesięciu mniej lub bardziej kompletnych rękopisach. Pierwsze naukowe wydanie ogłoszono w 1843 r., w Petersburgu.
Źródła dzieła i jego język Latopis jest kompilacją Powieści minionych lat, Latopisu Kijowskiego, Latopisu Halicko-Wołyńskiego oraz polskich kronik Jana Długosza, Marcina Bielskiego, Marcina Kromera, Macieja Stryjkowskiego i Macieja z Miechowa.
Latopis napisany jest językiem cerkiewnosłowiańskim, ale spotykamy w nim sporo słów polskich i ukraińskich.
Treść Źródło przedstawia systemem rocznikarskim dzieje Rusi od legendarnego założenia Kijowa do 1597 r. Wymienia chronologicznie wielkich książąt kijowskich, a następnie kolejnych władców dzielnicowych ze szczególnym uwzględnieniem Rusi Halickiej i Księstwa Moskiewskiego. Omawia wojny jakie toczyli oni między sobą o tron kijowski, wrogami zewnętrznymi (Połowcy, Litwini, Jaćwingowie, Polacy, Mongołowie-Tatarzy), a także koligację między poszczególnymi gałęziami rodu Rurykowiczów i ich sąsiadami.