W cztery lata później, w 1263 roku, państwu został zadany drugi cios: kniaziowie Dowmunt i Treniota, niezadowoleni z twardych rządów króla, stanęli na czele buntu innych kniaziów i zamordowali Mendoga oraz jego dwóch synów – Ruklysa i Rupeikisa. Możni, po śmierci władcy, nie dopuścili do nowej koronacji i zerwali związki z Rzymem, powracając do pogańskich kultów. Tym samym Litwa utraciła status królestwa.
Próba restytucji w XV w. W 1430 roku próbę wskrzeszenia królestwa podjął Witold Kiejstutowicz, któremu koronę obiecał król Niemiec i przyszły cesarz Zygmunt Luksemburski (uznał on nawet powstanie Królestwa Litwy). Koronę wiezioną Witoldowi przejęli jednak PolacyStronnicy biskupa krakowskiego Zbigniewa Oleśnickiego., a sam Witold zmarł jesienią tego samego roku. Na nowego króla Litwini czekali aż do 1918 roku, kiedy to obrano na monarchę Wilhelma Karola von Urach.
Zobacz też Historia Litwy Władcy Litwy Królestwo Litwy (1918)
Przypisy
Bibliografia Latkowski Juliusz, Mendog, król litewski, Kraków 1892; Kiaupa Zigmantas, Kiaupiene Jurate, Kuncewicius Albinas, Historia Litwy: od czasów najdawniejszych do 1795 roku, Warszawa 2007.
Kategoria:Historia Litwy Kategoria:Historyczne królestwa w Europie