GP-25 (ГП-25) – skonstruowany w ZSRR granatnik podlufowy kalibru 40 mm na granaty bezłuskowe.
Historia konstrukcji Pojawienie się w drugiej połowie lat 1970. nowej kategorii uzbrojenia – granatników podlufowych zostało zauważone w ZSRR, jednak kraj ten nie zdecydował się na opracowanie konstrukcji wzorowanej na granatnikach amerykańskich. Poszukując pomysłu na nową broń sięgnięto do okresu II wojny światowej i prac niemieckich firm Deutsche Waffen und Munitionsfabriken i Mauser. Prowadziły one badania nad pociskami które określały jako „samonapędzające”, a celem ich prac było opracowanie pocisków pozbawionych łusek. Pierwszy skonstruowany w ZSRR granatnik podlufowych otrzymał oznaczenie 6G15 (indeks GRAU 6Г15). Świat dowiedział się o istnieniu nowej broni w połowie lat 1980. (egzemplarze zdobyte przez afgańskich mudżahedinów). Są też nowsze wersje GP-30 i GP-34 (ГП-30, ГП-34) na ten sam nabój.