Najszybsze okrążenie ustalił na pierwszym okrążeniu Paul Baras, ścigający się Brasierem. Baras prowadził do trzeciego okrążenia, kiedy Szisz objął prowadzenie i wygrał wyścig. Gorące warunki roztapiały smołę, na którą kierowcy najeżdżali, przez co smoła opryskiwała ich, oślepiając i czyniąc wyścig niebezpiecznym. Przebicia opon były częste; producent opon, Michelin, wprowadził zdejmowalne obręcze ze znajdującymi się na nich oponami, dzięki czemu kierowca mógł szybko wymienić uszkodzone koło i zaoszczędzić w ten sposób dużo czasu w porównaniu do samodzielnej wymiany opon. To rozwiązanie pomogło Nazzaro wyprzedzić drugiego dnia Clémenta.
Zwycięstwo Renault przyczyniło się do wzrostu sprzedaży samochodów tej marki. Grand Prix Francji jest drugim wyścigiem z nazwą „Grand Prix”, ale jest często określane jako „pierwsze Grand Prix”. Sukces wyścigu skłonił ACF do zorganizowania Grand Prix Francji w kolejnym roku, a niemiecki przemysł motoryzacyjny do zorganizowania Kaiser Preis – prekursora Grand Prix Niemiec – również w 1907 roku.