Dzięki wielkiej klasie i popularności tego krążka New Order zdobyło to, czego nie udało się Joy Division – olbrzymią popularność w Stanach Zjednoczonych i podpisało kontrakt płytowy z wytwórnią Qwest, która miała prowadzić dystrybucję płyt za Oceanem (w Europie longplaye grupy wydawało Factory Records).
Na kolejne sukcesy przyszło czekać do 1985 roku, kiedy światło dzienne ujrzała płyta Low-Life będąca w znacznej mierze rozwinięciem pomysłów zawartych na Power, Corruption & Lies. Low-Life oraz jej następca – Brotherhood (1986) ukazują dojrzałe oblicze grupy, która zaczyna opuszczać alternatywne imprezy taneczne i wywiera coraz większy wpływ na muzykę popularną. Z pewnością przysłużyło się tej tendencji wydanie w 1987 roku płyty Substance, która zawierała single grupy oraz ich remiksy. Właśnie dzięki tej składance New Order zdobyło olbrzymią popularność na całym świecie, stając się prekursorem nowoczesnych tendencji elektroniczno – tanecznych w muzyce rockowej. Wiele zespołów z kręgu Madchesteru przyznawało się do olbrzymich inspiracji New Order, a Hook stał się jej aktywnym promotorem, produkując między innymi debiutancki album czołowego zespołu sceny manchesterskiej z tamtych lat – Stone Roses.