Benjamin Disraeli, Benjamin D’Israeli (ur. 21 grudnia 1804 w Londynie, zm. 19 kwietnia 1881 tamże) – brytyjski polityk należący do Partii Konserwatywnej, premier Wielkiej Brytanii (w 1868 i w latach 1874–1880). Jego pierwsza kadencja była krótka, natomiast podczas drugiej kadencji znacznie umocnił swoją pozycję i wprowadził wiele znaczących reform. Prowadził imperialistyczną politykę zagraniczną – jego rząd wykupił większość udziałów w Kanale Sueskim i doprowadził do objęcia bezpośredniej władzy nad Indiami przez królową Wiktorię. W 1876 r. za swoje zasługi otrzymał tytuł 1. hrabiego Beaconsfield.
Był pierwszym premierem Wielkiej Brytanii pochodzenia żydowskiego. Zyskał rozgłos także jako autor wielu powieści, m.in. Vivian Grey (1827) i Sybilla (1845).
Wczesne lata życia Wywodził się z rodziny żydowskiej wypędzonej z Hiszpanii w XV w. i osiadłej w Republice Weneckiej. Jego dziadek Benjamin osiadł w Anglii w 1748 r. i handlował koralami. Był synem historyka i krytyka literackiego Isaaca D’Israeliego oraz Marii Basevi, której aszkenazyjska rodzina w 1748 r. wyemigrowała do Anglii z Werony. Ojciec nie zgadzał się, aby syn uczył się religii w chrześcijańskiej szkole, do której uczęszczał, i najął mu nauczyciela podstaw wyznania mojżeszowego. Po kłótni z synagogą Bevis Marks w 1817 r.