W komorze, która przylega do sali lekcyjnej eksponowane są stare zeszyty, podręczniki, przybory szkolne. W drugiej części chałupy znajduje się mieszkanie nauczyciela, składające się z pokoju i niewielkiej kuchni. Dostrzegalna jest tutaj różnica w umeblowaniu w porównaniu z chatami chłopskimi.
Kuźnia z Ziemiełowic Kuźnia z Ziemiełowic powstała w 1726 roku, o czym świadczy napis na nadprożu drzwi wejściowych: „M P I W B Anno 1726 S F”. Ma ona konstrukcję zrębową, a jej kryty gontem dach jest wysunięty do przodu i oparty na trzech słupach. Najważniejszą częścią w budynku jest palenisko. Aby zapobiec ewentualnym pożarom zarówno ono, jak i ściany nad nim są wykonane z cegły. Charakterystyczne są także inne urządzenia: miech, dwa kowadła (bezrożne oraz jednorożne), wysoki na ok. 1,5 metra róg kowalski, służący do modyfikacji kształtu pierścieni i obręczy. Ponadto, w kuźni zgromadzona jest spora kolekcja młotów kowalskich oraz kleszczy.
Stodoła z Rudziczki mały|Stodoła z Rudziczki Największa stodoła w Muzeum. Pochodzi z Rudziczki koło Prudnika. Została wzniesiona w 1830 roku w konstrukcji ryglowej. Składa się z trzech sąsieków i dwóch klepisk. Drewniana konstrukcja nośna została wypełniona gliną, a ściany pobielono wapnem. Dwuspadowy dach jest pokryty słomą. Wnętrze stodoły nie jest udostępniane turystom, pełni funkcje magazynu.
Chałupa z Dąbrówki Dolnej z otoczeniem