Gułag Pod koniec roku 1948 Dolgun pracował jako urzędnik w ambasadzie. Pewnego dnia podczas przerwy obiadowej został niepodziewanie aresztowany przez funkcjonariuszy Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego. Przetrzymywano go w niesławnym areszcie na Łubiance oraz więzieniu w Lefortowie. Został on bezpodstawnie oskarżony o szpiegostwo przeciwko Związkowi Radzieckiemu. Przetrzymał rok ograniczenia snu oraz posiłków, a ponadto brutalnych psychicznych i fizycznych tortur, które miały zmusić go do składania zeznań sędziemu śledczemu, pułkownikowi Sidorowowi.
Po przetrwaniu okrutnego śledztwa i procesu, Dolgun został przewieziony do Suchanówki – byłego klasztoru prawosławnego, zamienionego na więzienie. Tam przetrwał kilka miesięcy ciężkich tortur. Był jednym z niewielu więźniów, którym udało się zachować w więzieniu zdrowie psychiczne. Pomogły mu w tym takie zajęcia, jak mierzenie różnych odległości w celi oraz dystansów, które pokonywał w trakcie spacerów. Oszacował, że w tamtym okresie łączna odległość, jaką przebył, wystarczyłaby do przemieszczenia się z Moskwy przez Europę i połowę szerokości Oceanu Atlantyckiego. Dolgun został w końcu zwolniony z więzienia, lecz otrzymał wyrok 25 lat pobytu w Gułagu - sieci obozów pracy, rozsianych po obszarach ZSRR.