Po wyjściu z więzienia Po zwolnieniu z obozu Dolgun powrócił do Moskwy. Do warunków, na jakie przystał Dolgun, by móc wyjść na wolność, należało zaniechanie kontaktów z amerykańskimi władzami. Dolgun dowiedział się, że oboje jego rodziców torturowano, by zmusić ich do pogrążenia syna fałszywymi zeznaniami. Jego matka straciła w ten sposób zdrowie psychiczne. Dolgun podjął pracę tłumacza. Zajmował się tłumaczeniem czasopism medycznych na język angielski dla Radzieckiego Urzędu Zdrowia. Poza tym zaprzyjaźnił się z kilkoma znanymi byłymi więźniami łagrów, m.in. z George'em Tenno oraz Aleksandrem Sołżenicynem. Sołżenicyn zawarł niektóre ze wspomnień Dolguna w swojej książce pt. "Archipelag GUŁag".
W roku 1965 Dolgun wziął ślub. Jego pierwszy syn, Andrew, przyszedł na świat w 1966 roku. Rok później zmarła jego matka, a w roku 1968 - ojciec. W roku 1971, dzięki staraniom siostry Dolguna - Stelli, której udało się uciec z ZSRR w roku 1946 oraz ambasadora Johna P. Humesa, Amerykanin otrzymał wizę wyjazdową i przeprowadził się do USA, a dokładniej - do Rockville w stanie Maryland. Dolgun podjął pracę w Narodowym Instytucie Zdrowia. W roku 1975 wydał książkę: "Opowieść Aleksandra Dolguna: Amerykanin w Gułagu", którą napisał wspólnie z Patrickiem Watsonem. Książka zawiera szczegółowy opis doświadczeń autora w sowieckich łagrach.