Sprzęgło indukcyjne – w teorii napędów elektrycznych jest to mechanizm służący do przenoszenia momentu obrotowego między wałami maszyn. Należy do grupy sprzęgieł elektromagnetycznie sterowanych. Umożliwia długotrwałą i płynną regulację prędkości kątowej i momentu przenoszonego.
W jego budowie konstrukcyjnej zasadniczo wyróżnia się dwa elementy: część bierną, napędzaną przez silnik, część czynną, połączoną z wałem maszyny napędzanej.
Często usytuowanie części czynnej sprzęgła po stronie maszyny roboczej ma uzasadnione znaczenie w mniejszym zużywaniu się zespołu pierścieniowo-szczotkowego, doprowadzającego do uzwojenia prąd wzbudzający. Część bierna i czynna mogą być umieszczone bezpośrednio na wałach silnika i maszyny napędzanej lub posiadać własne łożyskowania, co ma miejsce głównie w sprzęgłach o bardzo dużych mocach przenoszonych. Spotkać można również rozwiązania, w których silnik napędowy i sprzęgło znajdują się we wspólnej obudowie.
Różne odmiany sprzęgieł indukcyjnych wynikają głównie z różnej budowy ich części czynnych. Część czynna zawiera uzwojenie wzbudzające sprzęgło związane z jego obwodem magnetycznym.