Historia W 1512 roku Szydłowiec uzyskał od króla Zygmunta Starego prawo do składowania żelaza. Dzięki temu ważnemu przywilejowi miasto poszerzyło swoje granice, aby mieć miejsce na składowanie tego surowca. Wkrótce Mikołaj Szydłowiecki wyznaczył teren pod lokalizacje nowej dzielnicy z placem, na którym miano składować żelazo. W dzielnicy wytyczono plac, który początkowo zwano Rynkiem Składowym i rozpoczęto legalne gromadzenie żelaza. W niedługim czasie Mikołaj założył na południe od Składowa nową dzielnicę Skałkę z kościołem szpitalnym, który stanowił jej północną granicę.
Rynek Składowski był największym placem w Szydłowcu, usytuowanym na piaskowcowej płycie przy rozwidleniu gościńca radomskiego i traktu do Skrzynna. Rynek zwany był także Rynkiem Słomianym, przez wyściełanie placu słomą, która tłumiła hałas powstały przy składowaniu żelaza. Wkrótce dzielnica rozrosła się (szczególnie w stronę południową) tworząc oprócz Rynku Słomianego, ulice Szpitalną łączącą Skałkę ze Składowem, Słomianą, Przechodnią, Poprzeczną, ku Szydłówku, Radomską oraz Żydowską.