Jest to tym bardziej niezrozumiałe, że po wyborze Konrad mianował Aribona kanclerzem Włoch podporządkowując tym samym arcybiskupowi mogunckiemu nie tylko niemiecką, lecz także włoską kancelarię.
W każdym razie sytuację wykorzystał arcybiskup Kolonii Pilgrim, któremu prawo koronacji przyznał papież, i 13 dni później 21 września 1024 r. koronował Gizelę w Kolonii.
Początek panowania i objazd ziem Po wyborze niezbędny okazał się objazd państwa, gdyż nie wszystkie jego części złożyły nowemu władcy hołd. Dotyczyło to m.in. Saksonii, Lotaryngii i arcybiskupstwa Kolonii. Po wspomnianej koronacji Gizeli król odjechał do Akwizgranu, gdzie zasiadł na tronie Karola Wielkiego ukazując się jako kontynuator karolińskiej tradycji. Nie doszło natomiast do hołdu Lotaryngii. Nastąpił on dopiero rok później podczas Bożego Narodzenia.
Na początku listopada Konrad przez Lüttich i Nimwegen pojechał do Saksonii. Równocześnie trwały rokowania z możnymi Saksonii w sprawie warunków hołdu. Przez Vreden król pojechał do Dortmundu, gdzie na początku grudnia odbył się Hoftag. Boże Narodzenie spędził w Minden, gdzie zwołał landtag, na który przybyli możni Saksonii. Konrad zagwarantował im prawa, a Sasi złożyli hołd.