na pieczęci Jana de Starogrodzki w 1352 r. i w 1395 r. u niejakich Pietrasza Parloszki i Jakusza de ŁysiecMałecki „Studia” t. II str.135., na malowidłach ściennych klasztoru św. Krzysztofa w Lądzie w PolscePolaczkówna „Księga bracka” str. 121 tab. II. w herbarzu Lyncenich i herbarzu z BergshammarHejmowski - „Armorial Lyncenich” str. 112 nr 69; „Herby polskie” str. 97. oraz u Długosza w „Klejnotach...”Str. 72.
Ewolucja wizerunku Na większości wizerunków herb przedstawiany był jako trzy srebrne kamienie (romby) ułożone w skos (w poprzek) tarczy w polu czerwonym. W Toison d’Or herb ma inną postać – w polu czerwonym w srebrnym skosie trzy kamienie czarne. Odmianą bez skosu pieczętowała się rodzina z Tuliszkowa w Wielkopolsce, poświadcza to pieczęć Janusza, kasztelana kaliskiego z 1413. W Księdze brackiej św. Krzysztofa klejnot herbu (identyfikowanego z Januszem z Tuliszkowa) przedstawia na hełmie skrzydło z trzema kamieniami. W Herbach rycerstwa polskiego Bartosza Paprockiego klejnot przybrał postać pęku pawich piór.