Bilbil białooki (Pycnonotus capensis) − gatunek małego, południowoafrykańskiego ptaka z rodziny bilbili (Pycnonotidae). Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia lewo|mały|Osobnik młodociany Bilbil białooki ma długość 19–21 cm, a waży 28–47,5 g. Jego upierzenie jest głównie matowe, czarniawo-brązowe z białą otoczką wokół oka i żółtymi pokrywami podogonowymi. Krótki, prosty dziób, nogi i stopy są czarne. Tęczówka tego gatunku jest ciemnobrązowa. Nie występuje dymorfizm płciowy.
Ekologia i zachowanie Gatunek ten jest endemitem nadbrzeżnych zarośli, lasów, ogrodów i fynbosu południa i południowego zachodu Republiki Południowej Afryki. Gniazduje od września do listopada, tzn. południową wiosną. Gniazdo przypomina głęboki kubek o bardzo grubych ścianach. Ptak ukrywa je pośród liści niewielkich drzew i krzewów. Do gniazd bilbila białookiego podrzuca swoje jajka kukułka czarno-biała (Clamator jacobinus).
Bilbil ten jest wszędobylskim i łatwo zauważalnym ptakiem, lubi siadać na wierzchołkach drzew. Jest bardzo aktywny i hałaśliwy. Często spotykany w parze lub grupie poszukującej owoców, nektaru i owadów.