Życiorys W latach 1750–1753 służył jako pułkownik wojsk francuskichMariusz Machynia, Czesław Srzednicki, Wojsko koronne. Sztaby i kawaleria, Kraków 2002, s. 40., jako generał major austriacki walczył przeciwko Prusom w wojnie siedmioletniej. W latach 1759–1762 w armii Imperium Rosyjskiego. Uczestnik konfederacji barskiej. Na Sejmie Rozbiorowym w 1775 roku powołany ze stanu rycerskiego do Komisji Wojskowej KoronnejVolumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 87.. Do 1789 był szefem 6 Regimentu Pieszego Łanowego. Wrócił do służby austriackiej. 25 sierpnia 1790 został mianowany na stopień marszałka polnego porucznika.
W 1778 odznaczony Orderem Orła Białego, kawaler bawarskiego Orderu Świętego Huberta w 1760, rosyjskiego Orderu św. Aleksandra Newskiego, w 1774 kawaler Orderu Świętego Stanisława.
Od jego imienia pochodzi nazwa kolonii Franciszkowice w powiecie bielskim, w województwie śląskim.
Przypisy
Bibliografia Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008 Henryk P. Kosk, Generalicja polska t. II, Pruszków 2001
Linki zewnętrzne Franciszek Sułkowski: Pamiętnik zołnierski. Is magis voluisse, Satis est. Horatius.