Hermann Josef Abert (ur. 25 marca 1871 w Stuttgarcie, zm. 13 sierpnia 1927 tamże) – niemiecki muzykolog i filolog klasyczny; syn Jana, ojciec Anny.
Życiorys W 1880 roku rozpoczął studia nad filologią klasyczną w Tybindze. Kontynuował i ukończył je w Berlinie otrzymując tytuł doktorski w roku 1895. Tam też, jeszcze w trakcie doktoryzacji, podjął się studiów muzykologicznych u Heinricha Bellermanna, Oskara Fleischera i Maxa Friedlaendera.
W roku 1902 habilitował się na Uniwersytecie w Halle na podstawie rozprawy Die ästheltischen Grundsätze der mittelalterlichen Melodiebildung.
Siedem lat później, w roku 1907, przyjął zaproszenie tejże uczelni na stanowisko wykładowcy i pracownika naukowego. Rok później rozpoczął działalność społeczno-popularyzatorską organizując na uniwersytecie koncerty (zwłaszcza muzyki dawnej) oraz przedstawień operetkowych. Miały one przyczynić się, zarówno do twórczego podejścia studentów do muzykologii jako dziedziny wiedzy, jak też do zachęcenia mieszkańców miasta Halle do obcowania z muzyką mało popularną. Abert rozwinął tę działalność zakładając w tym samym roku Collegium Musicum, w którym grał na klawesynie, i którego był dyrektorem.