Gornyj (Drowianaja) położonej w odległości 98 km od Czyty.
29 maja 1961 dowództwo 119 Brygady Rakietowej na podstawie dyrektywy Ministra Obrony ZSRR nr org./9/59215 z 5 kwietnia 1961 zostało przeformowane w 4 Dywizję Rakietową (JW 44039) włączoną w skład 8 Samodzielnego Korpusu Rakietowego.
W październiku 1961 dywizji nadano nazwę wyróżniającą "Harbińska" - jako kontynuatorce tradycji bojowych 46 Harbińskiej Dywizji Pancernej.
Dywizja została wyposażona w międzykontynentalne kompleksy rakietowe R-16U (8K64; NATO: SS-7 Saddler) ze stanowiskami startowymi naziemnymi oraz w silosach. Stan osobowy pułków rakietowych został przeszkolony na państwowym poligonie rakietowym Bajkonur. Pierwszy dywizjon rakietowy rozpoczął pełnienie dyżuru bojowego z dniem 5 marca 1963. W kwietniu 1964 w skład dywizji zostały włączone dwa kolejne pułki rakietowe. W tym okresie pułki dysponowały piętnastoma stanowiskami startowymi (9 w silosach i 6 naziemnych). Jednostki bojowe rozmieszczono na zamkniętym obszarze o powierzchni 400 km kwadratowych pomiędzy łańcuchami Gór Jabłonowych oraz Gór Czerskiego w dolinie rzek Ingoda i Olenguj.