Fiodor Jewłampijewicz Ogorodnikow, (ur. we Władykaukazie, zm. 3 marca 1939 w Moskwie) – rosyjski wojskowy, generał porucznik, komdiw, profesor.
Życiorys Ukończył Aleksandrowski Korpus Kadetów i Nikołajewską Szkołę Inżynieryjną. Oficer od 1887. Następnie ukończył Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego w 1893. Służył w sztabie dywizji, w dowództwie wojsk kozackich w Wojskowym Komitecie Naukowym Sztabu Głównego. Od maja 1903 profesor statystyki i geografii wojennej Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego. Od października 1903 attaché wojskowy Rosji w Chinach. Od kwietnia 1907 dowódca 1 Szlisersburskiego Pułku Piechoty. W maju 1911 mianowany generałem majorem i szefem sztabu 25 KA, z którym rozpoczął I wojnę światową.
Od 14 listopada 1914 generał ds. zadań specjalnych przy dowódcy 10 Armii, od marca 1915 szef sztabu 20 KA, od sierpnia 1915 dowódca 26 Dywizji Piechoty, mianowany generałem porucznikiem. Od 11 sierpnia 1916 dowódca 125 Dywizji Piechoty.