W lipcu 1978 Surlit został graczem Szombierek Bytom. Będąc ich podstawowym bramkarzem w sezonie 1979/1980 został mistrzem Polski. W kolejnych rozgrywkach występował w Pucharze Europy, a w następnych w Pucharze UEFA. Ustanowił także rekord, rozgrywając w pełnym wymiarze czasu wszystkie mecze ligowe przez 5 kolejnych lat bez przerwy (13 500 minut gry). W sierpniu 1983 wyjechał do Stanów Zjednoczonych wraz z żoną i dwoma synami. Grał tam w Buffalo Stallions. Po roku powrócił do Polski i reprezentował barwy II-ligowej Korony Kielce. Później był także bramkarzem GKS-u Bełchatów, w którym rozegrał 16 meczów. Piłkarską karierę zakończył w 1990, gdy występował w Bzurze Ozorków.
Jako trener zadebiutował w drużynie juniorów ChKS Łódź. Później wprowadził do V ligi LKS Gałkówek. W sezonie 2001/2002 pracował w pabianickim PTC, a w rozgrywkach 2003/2004 był szkoleniowcem Włókniarza Pabianice.
Życie prywatne Wiesław Surlit jest bratem Krzysztofa, byłego piłkarza, zmarłego we wrześniu 2007 na zawał serca.