Kościół pod wezwaniem Matki Boskiej Bolesnej w Nysie – świątynia rzymskokatolicka wchodząca w skład zespołu klasztornego werbistów, obecnie kościół parafialny.
Historia Potrzeba budowy kościoła przy istniejącym w tym miejscu zespole klasztorno-szkolnym powstała w 1900 roku, gdy podjęto decyzję o powstaniu tu seminarium duchownego. Na przeszkodzie tym zamiarom stanęły jednak władze pruskie, które nie zatwierdziły pierwotnego projektu olbrzymiej, dwupoziomowej świątyni z 1000 miejsc siedzących. Po kilku latach starań o zezwolenie na budowę powstał więc kościół mniejszy, niż początkowo zakładano, mogący pomieścić tylko 500 osób.
W szkole misjonarzy kształciło się wówczas 250 uczniów pochodzących głównie ze Śląska, natomiast w Domu św. Krzyża przebywało 20 kapłanów i 75 braci.
Budowniczym kościoła został Hermann Fischer, którego sprowadzono do Nysy w charakterze nauczyciela, architekta i kierownika robót. Dyplomowany budowniczy Johannes Beckert, którego dziełem były zabudowania klasztorne powstałe do 1900 r., został oddelegowany do pracy w Techny w Stanach Zjednoczonych.
Budowa przebiegała bardzo szybko.