Stanislau Grinkiewicz, biał. Станіслаў Грынкевіч (ur. 2 lutego 1902 r. we wsi Nowy Dwór, zm. 25 lipca 1945 r. w Mohylewie) – białoruski niepodległościowy działacz i pisarz polityczny, lekarz.
Życiorys W 1930 r. ukończył studia medyczne na uniwersytecie w Poznaniu. Pracował jako psychiatra. W latach 1931–1936 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Białoruskiej Chrześcijańskiej Demokracji. W 1934 r. przeniósł się pod Białystok, zaś w 1938 r. do Wilna. W 1936 r. został aresztowany przez polskie władze za wydanie broszury "Асьвета", której cały nakład skonfiskowano. Po 2 tygodniach wyszedł na wolność. Był autorem licznych artykułów i publikacji medycznych i politycznych w języku polskim i białoruskim. Po zajęciu Wilna przez wojska sowieckie jesienią 1939 r., został aresztowany przez NKWD. Po wejściu do miasta Niemców latem 1941 r., ponownie został aresztowany, ale zdołał zbiec z transportu. Podczas okupacji niemieckiej działał w Białoruskim Komitecie Narodowym w Wilnie. Utrzymywał kontakty z polskim podziemiem. Według części źródeł współzakładał z ks. Wincentem Hadleuskim Białoruską Partię Niepodległościową (BNP). Miał też współpracować z Organizacją Białoruskich Nacjonalistów. Po oswobodzeniu Białorusi przez Armię Czerwoną latem 1944 r., został aresztowany przez NKWD. 18 maja 1945 r. skazano go na karę śmierci.