Medusaceratops – rodzaj roślinożernego dinozaura rogatego zaliczanego do podrodziny Centrosaurinae. Jego nazwa rodzajowa, stworzona przez kanadyjskiego paleontologa Michaela J. Ryana z Cleveland Museum of Natural History w jego dysertacji, oznacza "rogatą twarz Meduzy" i odnosi się do potwora z mitologii greckiej, o właściwości zmieniania w kamień ludzi patrzących na niego. Monstrum posiadać miało węże zamiast włosów, z którymi skojarzyły się uczonym hakowate kolce kryzy. Gatunek typowy to M. lokii. Nosi on imię przybierającego różne formy nordyckiego bożka oszustwa Lokiego w związku z kośćmi przypominającymi spotykane u kilku różnych zwierząt (triceratops, centrozaur), a także pomieszanymi z należącymi do przedstawicieli innego rodzaju.
Dinozaur zamieszkiwał tereny dzisiejszego stanu Montana w USA około 78 milionów lat temu. Pierwotnie uznawany za pierwszego kampańskiego przedstawiciela Chasmosaurinae znalezionego w Montanie, a także najstarszego przedstawiciela tej podrodziny. Skamieniałości, odnalezione w okolicy rzeki Milk River w północnej środkowej Montanie, zmieszane były ze szczątkami albertaceratopsa, przedstawiciela Centrosaurinae odkrytego w Albercie i opisanego w 2007. Ryan zdał sobie sprawę, że część z tych skamielin nie należała do rodzaju Albertaceratops, dlatego w 2010 nazwano nowy rodzaj.