W 1990 Lansley odszedł ze służby cywilnej i został etatowym pracownikiem Partii Konserwatywnej, odpowiedzialnym za kierowanie pracami partyjnego think tanku, Conservative Research Department. W 1992 kierował kampanią wyborczą Partii Konserwatywnej przed wyborami do Izby Gmin, które zakończyły się zwycięstwem torysów i przedłużeniem o pięć lat okresu rządów Johna Majora. Za zasługi z tego okresu został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego III klasy (CBE), jednak przypłacił swoją ciężką pracę wylewem.
Poseł i minister W kolejnych wyborach, w 1997 roku, sam został kandydatem i zdobył mandat parlamentarny. W 2001 został wiceprzewodniczącym (czyli, przenosząc terminologię brytyjską na polską, zastępcą sekretarza generalnego) partii. Odmówił wejścia do gabinetu cieni kierowanego przez Iaina Duncana Smitha, przyjął za to podobną propozycję od jego następcy Michaela Howarda, który powierzył mu kwestie zdrowia. Pozostał na tym stanowisku również pod rządami kolejnego lidera konserwatystów, Davida Camerona.