Mieli dwoje dzieci, syna Piotra i córkę Małgorzatę.

Jeszcze podczas studiów nawiązała współpracę z Instytutem Botaniki PAN i po złożeniu dyplomu w 1956 roku została w nim zatrudniona na stanowisku asystenta technicznego, a następnie młodszego (1959) i w końcu starszego asystenta (1961). Praca magisterska, napisana pod kierunkiem prof. Bogumiła Pawłowskiego, dotyczyła flory Wzniesienia Gubałowskiego. Podczas pracy w Instytucie kontynuowała badanie zbiorowisk roślinności Gubałówki i w 1962 roku uzyskała stopień naukowy doktora. Od 1964 roku do 1976 roku pracowała jako adiunkt w Zakładzie Ekologii i Geografii Roślin IB PAN, przy czym od 1970 do 2001 r. pełniła funkcję zastępcy kierownika Zakładu. W latach 1966–1968 wykładała systematykę roślin na UJ, a później w 1970–1972 i 1976–1979 botanikę i ekologię w ramach programu Instytutu Botaniki UJ i IB PAN. Habilitowała się w 1975 (1976) na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi UJ, na podstawie pracy o szacie roślinnej Pienińskiego Pasa Skałkowego. Rok później została docentem. W latach 1986–1990 była profesorem nadzwyczajnym, a następnie profesorem w Zakładzie Ekologii IB PAN.