thumb|400px|Przykładowy przebieg dudnienia (krzywa niebieska) jako złożenie fal o okresach T1 i T2.
Dudnienie – okresowe zmiany amplitudy drgania wypadkowego powstałego ze złożenia dwóch drgań o zbliżonych częstotliwościach. Obserwuje się je dla wszystkich rodzajów drgań, w tym i wywołanych falami.
W roku 1955 A.T. Forrester, R.A. Gudmundsen i P.O. Johnson obserwowali dudnienie światła pochodzącego z dwóch niezależnych źródeł światła widzialnego o prawie identycznej częstotliwości. Uzyskano częstotliwość dudnień w zakresie mikrofal.
Przykłady występowania: dudniący dźwięk powstający ze złożenia dwóch dźwięków źle zestrojonych instrumentów muzycznych; dźwięk (drgania) powstający ze złożenia dźwięku odbieranego bezpośrednio i odbitego od poruszającej się powierzchni (wskutek zjawiska Dopplera dźwięk odbity od ruchomej powierzchni jest odbierany jako dźwięk o zmienionej częstotliwości).
Za dudnienie uznaje się także okresowe zmiany amplitudy drgań w układzie dwóch słabo sprzężonych oscylatorów.
Dudnienie drgań harmonicznych W przypadku dwóch drgań harmonicznych o częstościach i jednakowej amplitudzie, przebieg drgań można opisać funkcjamiPoniższe wzory ilustrują jedynie zjawisko, w ogólności drgania mogą być dowolnie przesunięte w fazie, jednak pełny opis jedynie utrudniłby zapis.: