Hestia longifolia S.Y. Wong & P.C. Boyce – gatunek hapaksantu z monotypowego rodzaju Hestia, wyodrębnionego w 2010 roku z rodzaju Schismatoglottis, w rodzinie obrazkowatych. Endemiczny dla Malezji i Brunei. W Malezji występuje w rejonie między Perakiem na Półwyspie Malajskim, a Sarawakiem na Borneo. Zasiedla formacje keranga (wrzosowiska) w nizinnych, pierwotnych lasach deszczowych oraz lasach wtórnych. Występuje wyłącznie na glebach bielicowych, na terenach bagnistych, czasami przy strumieniach, na wysokości nie przekraczającej 250 m n.p.m.

Nazwa naukowa rodzaju Hestia pochodzi od mitycznej Hestii, bogini domowego ogniska, świętego, wiecznego ognia i czystości, i została nadana z uwagi na podatne na pożary siedliska tego gatunku oraz ledwie otwartą pochwę kwiatostanu; longifolia w języku łacińskim oznacza „długolistna”.

Lektotypem gatunku jest okaz zielnikowy wskazany przez Haya (Sandakania 7), zebrany w 1967 roku na wzgórzu Bukit Larut w Peraku, przechowywany w herbarium Kew Gardens.

Morfologia Pokrój Umiarkowanej wielkości roślina zielna, tworząca kępy.

Łodyga Podziemne kłącze, zwykle głęboko schowane w warstwie torfu. Pędy naziemne łatwo oddzielają się od łodygi.