thumb|240px|Autokarykatura Leszek Włodzimierz Woźniak (ur. 30 stycznia 1925 w Łodzi, zm. 5 maja 2019 tamże) – polski lekarz, profesor nauk medycznych, onkolog, patomorfolog i dermatolog, rektor Akademii Medycznej w Łodzi w latach 1981–1987.
Życiorys Jego ojciec Józef był urzędnikiem, matka Bolesława z d. Szafranowska była humanistką, poetką i uznaną autorką szarad.
Naukę w szkole średniej rozpoczął w Łodzi, a ukończył na tajnych kompletach w Warszawie w 1941. Po powrocie do Łodzi rozpoczął studia medyczne na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Łódzkiego, które ukończył w 1951 uzyskując dyplom lekarza w tamtejszej Akademii Medycznej. Po studiach podjął pracę naukowo-dydaktyczną jako asystent w macierzystej Uczelni w Katedrze i Zakładzie Anatomii Patologicznej kierowanej wówczas przez wybitnego patologa, prof. Aleksandra Pruszczyńskiego. Prof. Pruszczyński był promotorem jego rozprawy doktorskiej zatytułowanej „Rak Krompechera (adnexoblastoma cutis) – studium morfologiczne”, obronionej w 1956. Dermatopatologia i onkologia stały się dziedzinami, którym poświęcił najwięcej uwagi w swoich badaniach, stając się w nich autorytetem. Habilitację uzyskał w 1964, a jej tematem były badania histochemiczne podścieliska raków skóry.