Jest to bliskie pomysłom Leibniza, który głosił potrzebę istnienia zasad architektonicznych, w celu skompletowania układu praw mechanicznych.
Aczkolwiek według de Broglie’a jest tu mniej dualności w sensie opozycji niż syntezy (że jedno jest limitem drugiego), a ilość tej syntezy jest stała, jak w jego pierwszym wzorze, którego pierwszy wzór dotyczy mechaniki, a drugi optyki:
Neutrinowa teoria światła Teoria ta, datowana od 1934, wprowadza ideę, że foton jest odpowiednikiem fuzji dwóch neutrin Diraca.
Teoria pokazuje, że ruch centrum grawitacyjnego tych dwóch cząstek poddany jest równaniom Maxwella, co pokazuje, że zarówno foton, jak i neutrino, mają niezerową masę spoczynkową, choć bardzo niewielką.
Ukryta termodynamika Finalną ideą de Broglie’a była ukryta termodynamika izolowanych cząstek. Jest to próba połączenia trzech najdalszych zasad fizyki: Fermata, Maupertuisa i Carnota.
W pracy tej, działanie jest czymś przeciwnym do entropii, a łączy je równanie w formie:
W konsekwencji swojego wielkiego wpływu, teoria przywołuje zasadę nieoznaczoności do odległości wokół ekstremów działania, odległości odpowiadających redukcji entropii.