W połowie XVIII w. Kazachstan przyjął zwierzchnictwo rosyjskie. Do Imperium Rosyjskiego Kazachstan włączył się w 1873 r. W następnych latach jego ziemie wchodziły w skład: Obwodu zakaspijskiego, Obwodu siemirieczeńskiego i Obwodu semipałatyńskiego.
thumb|upright=1.2|Podział administracyjny terytorium obecnego Kazachstanu oraz Azji Środkowej w roku 1903 Literacki język kazachski zaczął rodzić się dopiero od XVIII wieku. Za jego twórcę i klasyka uważany jest Abaj Ibrahim Kunanbajew. W epoce tej po kazachsku tworzyli też Buchar Żyrau, Katesz, Kobylan i inni. Okresem rozkwitu literatury kazachskiej były pierwsze dekady wieku dwudziestego – działali wtedy między innymi M. Żumabaj (twórca kazachskiej pedagogiki), Sz. Kudajbierdi (pierwszy kazachski historyk), A. Bajtursun (językoznawca, polityk i dziennikarz) oraz S. Sejfulin (poeta).
Okres sowiecki Kres „złotej erze” rozwoju kulturalnego Kazachstanu przyniósł głód lat dwudziestych, wywołany przede wszystkim polityką społeczną młodych władz sowieckich w ramach komunizmu wojennego, zaprowadzających przymusową kolektywizację.
W 1920 roku ogłoszono powstanie Kirgiskiej Autonomicznej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, która w 1925 r. zmieniła nazwę na Kazachską ASRR.