Za udział w walkach powietrznych w 1940 został odznaczony Orderem Lenina.
W momencie rozpoczęcia wojny z Niemcami – pełnił służbę w stopniu majora na jednym z lotnisk na Smoleńszczyźnie. Początkowo dowodził pułkiem lotnictwa bombowego, następnie – 1 gwardyjską dywizją lotniczą na Frontach: Północno-Zachodnim, Wołchowskim, Kalinińskim, Woroneskim, Stepowym, 2 Ukraińskim i 1 Ukraińskim. W składzie 5 a następnie 2 Armii Lotniczej brał udział w walkach o wyzwolenie Ukrainy i Polski. Ostatnie walki z Niemcami stoczył nad Berlinem. Wojnę zakończył w stopniu pułkownika.
Brał udział w Paradzie Zwycięstwa w Moskwie 25 czerwca 1945 w składzie zbiorczego pułku 1 Frontu Ukraińskiego.
Po zakończeniu wojny pełnił służbę na stanowiskach dowódczych w lotnictwie radzieckim. 1 marca 1946 został awansowany do stopnia generała majora lotnictwa. W 1951 ukończył studia na fakultecie lotniczym Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego. W 1955 został dowódcą 50 Armii Lotnictwa Dalekiego Zasięgu. 26 listopada 1956 awansował do stopnia generała porucznika lotnictwa. 22 listopada 1960 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 50 Armii Rakietowej w Smoleńsku.