Morfologia Długość ciała około 45 cm. Wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec żółtawo-biało-rudy, z czarnymi pokrywami usznymi, policzkami i pasem na gardle; grzbiet ciała i skrzydła czarne z połyskiem niebieskawym do oliwkowego, pokrywy nad- i podogonowe rude, ogon biały do jasnorudego z czarną końcówką. Dziób i rogowa narośl na nim czarno-bordowe, z czerwonawymi i żółtawymi poprzecznymi prążkami na obu szczękach; naga biała skóra wokół oka i pod dziobem. Samice mniejsze od samców, są prawie całe czarne oprócz ogona, który wygląda podobnie jak u samców; naga skóra wokół oczu i na gardle tuż pod dziobem jasnoniebieska.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje dzioborożca maskowego za gatunek zagrożony (EN, Endangered). Na podstawie danych z 2001 roku szacowano liczebność populacji na ponad 1800 osobników, czyli około 1200 dorosłych osobników; obecnie prawdopodobnie cała populacja nie przekracza 1000 osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za silnie spadkowy ze względu na wylesianie i polowania. Na niektórych mniejszych wyspach gatunek ten już wymarł.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Dzioborożce Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Fauna endemiczna Filipin Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1783 roku Kategoria:Taksony opisane przez Pietera Boddaerta