Niszczyciele typu Pertuisane, określane też typem Rochefortais – seria francuskich niszczycieli z początku XX wieku, będących w służbie podczas I wojny światowej, licząca 4 jednostki.

Historia Niszczyciele typu Pertuisane, nazywane tak od głównego okrętu, określane też powszechnie jako typ Rochefortais od miejsca budowy, należały do grupy francuskich niszczycieli tzw. 300-tonowych. Serię czterech okrętów zamówiono 8 czerwca 1899 w stoczni w Rochefort, według planów stoczni Augustin Normand. Stanowiły one modyfikację projektu dwóch ulepszonych okrętów typu Durandal (pierwszego typu francuskich niszczycieli) – "Fauconneau" i "Espingole". Były też do nich bardzo podobne, odróżniając się lekko pochylonymi kominami. Stępki pod budowę okrętów położono między czerwcem 1899 a styczniem 1900. Okręty wodowano w latach 1900/1901, lecz wyposażanie ich trwało stosunkowo długo i przechodziły one w latach 1902/1903R. Chesneau i in., Conway's... 1860-1905, s. 326

Okręty otrzymały, podobnie jak inne niszczyciele programu 300-tonowego, nazwy od historycznych broni piechoty: "Pertuisane" (partyzana), "Escopette" (krótka broń palna jazdy), "Flamberge" (flamberg), "Rapière" (rapier).

Konstrukcja okrętów była analogiczna do typu Durandal.