Po klęsce pod Kraśnikiem w połowie sierpnia dowódca 16 KA w 4 Armii. Od 13 grudnia szef sztabu Frontu Południowo-Zachodniego u gen. A. Brusiłowa. Zajmował to stanowisko w czasie tzw. „przełamania Brusiłowa”, dowodził przełamaniem pod Łuckiem. Za bitwę nagrodzony Orderem Świętego Jerzego IV stopnia i mianowany generałem piechoty. W grudniu 1915 dowódca 5 Armii, jednak na skutek choroby przekazał w styczniu 1916 dowodzenie gen. A. Kuropatkinowi. Po chorobie szef sztabu Frontu Południowo-Zachodniego. Od października 1916 dowódca 11 Armii, na miejsce gen. W. W. Sacharowa, który przeszedł na Front Rumuński. Od 20 grudnia 1916 pomocnik szefa sztabu Stawki, współpracował z gen. W. I. Gurką i gen. M. W. Aleksiejewem. Od 11 marca do 5 kwietnia 1917 szef sztabu Stawki.