Po drugiej wojnie światowej Artamonow pełnił obowiązki kierownika Katedry Archeologii Leningradzkiego Uniwersytetu Państwowego, zaś od lutego 1949 roku został jej dyrektorem. Przez krótki czas był prorektorem uczelni, od grudnia do maja 1950 roku był jej rektorem. W latach 1949–1951 kierował ekspedycją, która badała obszar przeznaczony pod budowę Cimlańskiego zbiornika wodnego.
W 1951 roku został dyrektorem Ermitażu. Przyczynił się do utworzenia w muzeum wystawy Pabla Picassa i działu impresjonizmu. W 1964 roku został zwolniony ze stanowiska. Resztę życia poświęcił na wykładanie historii.
W 1959 r. został członkiem zagranicznym PAN.
Zmarł za biurkiem przy redagowaniu artykułu naukowego.
Przypisy
Bibliografia Артамонов М. И., Средневековые поселения на Нижнем Дону. Столяр А. Д., Артамонов Михаил Илларионович // Мировая антропология, этнография и археология в лицах. Столяр А. Д., Международная научная конференция, посвященная 100-летию со дня рождения профессора М. И. Артамонова.
Kategoria:Absolwenci Leningradzkiego Uniwersytetu Państwowego Kategoria:Rosyjscy archeolodzy Kategoria:Radzieccy historycy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Leningradzkiego Uniwersytetu Państwowego Kategoria:Członkowie zagraniczni PAN Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1972