Pawieł Iljicz Mitrofanow (ros. Павел Ильич Митрофанов; ur. w Archangielsku, zm. 29 grudnia 1920 w Rostowie nad DonemБиографический словарь деятелей естествознания и техники, Большая советская энциклопедия Tom 2 z Биографический словарь деятелей естествознания и техники: Ответственный редактор А. а. Зворыкин. Редакционная коллегия: Н. Н. Аничков [и др.], Институт истории естествознания и техники (Академия наук СССР). Гос. науч. изд-во, 1959 s. 41) – rosyjski biolog, histolog, anatom.
W 1877 ukończył gimnazjum w Archangielsku ze złotym medalem i rozpoczął studia na wydziale historii naturalnej Wydziału Fizyki i Matematyki Cesarskiego Uniwersytetu Moskiewskiego. Dyplom ukończył w 1881 roku. Od 1896 roku był profesorem Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego w latach 1886–1915Studia i materiały z dziejów nauki polskiej: Historia nauk biologicznych i medycznych, Tomy 5-6. Państwowe Wydawn. Naukowe, 1961 s. 145, ewakuował się z Uniwersytetem do Rostowa nad Donem. Był nauczycielem wielu polskich embriologów i histologów, m.in. Jana Tura, Józefa Eismonda, Mieczysława Konopackiego. 1 lipca 1915 przeniósł się do Samary i od razu objął obowiązki kierownika tworzącej się Szkoły Politechnicznej w Samarze. Kadencja wygasła w 1917 został odesłany z powrotem na nowo utworzony Uniwersytet Doński.